zaterdag 31 januari 2009

Nog feest!















zondag 25 januari 2009

1 jaartje oud !!
























Onze kleine Mats wordt groot! Al 1 volledig jaar hebben wij met hem mogen delen. Een intens en bijzonder jaartje waarin we hem zo hebben mogen weten groeien én openbloeien. De liefde voor zo een klein wezentje valt niet te bevatten... ik ga het dus ook niet proberen!
Vandaag hebben we een dagje met ons drietjes speciaal voor hem ingericht. Genieten van het samenzijn, terugkijken op dat jaartje, op zijn geboorte... Samen spelen en gaan zwemmen. Lekker eten op z'n Mats' mocht daarbij absoluut niet ontbreken! Een grotere taart en feestje volgen nog!

vrijdag 23 januari 2009

Zeemeerman

Klein genetisch defectje?


woensdag 21 januari 2009

Eten binnen 'schuiven'

























Probeer het zelf maar eens, je eten zo binnen 'schuiven' met je volle hand! Voor hem is het dagelijkse kost.
Wanneer Mats mag eten is het feest. Groot feest! Wanneer je hem vraag of hij X of Y wil eten slaakt hij een gil of roept hij JAAAA en springt hij als het ware in de lucht van blijdschap. Zo erg dat we nu reeds het werkwoord 'eten' dienen te spellen... om over het woord 'banaan' en 'boterham' nog te zwijgen.

dinsdag 20 januari 2009

Bijna 1 jaar

























Binnen 5 dagen...

zaterdag 10 januari 2009

Met peter Bram











Sneeuw in de tuin











vrijdag 9 januari 2009

Vroeger en nu




donderdag 8 januari 2009

Boekje lezen


zondag 4 januari 2009

Bijna 1 jaartje oud

























Nu zijn eerste verjaardag eraan komt, flitsen er de laatste tijd nog meer beelden, gevoelens en herinneringen door het hoofd van het afgelopen jaar. Het einde van de zwangerschap, de bevalling, de eerste dagen met hem, van een klein hulpeloos wezentje naar een kereltje met een sterke eigen wil die koppig en met de nodige humor de wereld ontdekt... Met hem alle 'eerste keren' mogen meemaken. Een geschenk, een intense - ook wel vermoeiende - ervaring! Ons klein kereltje wordt groot, test grenzen af en stelt meer en meer eigen grenzen, ontdekt zijn eigen invloed op de wereld rondom hem... En wij? Wij evolueren mee met hem, ontdekken op zijn tempo mee het moederschap, leren met en door hem 'opvoeden'... Wij genieten als we in zijn ondeugende blauwe kijkers kijken en proberen nog steeds te beseffen dat hij onze zoon is. Geen bezit, maar een geschenk waar wij voor mogen (sommige momenten ook wel eens 'moeten') zorgen. Heerlijk het idee dat er nog vele 'eerste keren' met hem in het verschiet liggen!

donderdag 1 januari 2009

Drinken op 2009!