Nu zijn eerste verjaardag eraan komt, flitsen er de laatste tijd nog meer beelden, gevoelens en herinneringen door het hoofd van het afgelopen jaar. Het einde van de zwangerschap, de bevalling, de eerste dagen met hem, van een klein hulpeloos wezentje naar een kereltje met een sterke eigen wil die koppig en met de nodige humor de wereld ontdekt... Met hem alle 'eerste keren' mogen meemaken. Een geschenk, een intense - ook wel vermoeiende - ervaring! Ons klein kereltje wordt groot, test grenzen af en stelt meer en meer eigen grenzen, ontdekt zijn eigen invloed op de wereld rondom hem... En wij? Wij evolueren mee met hem, ontdekken op zijn tempo mee het moederschap, leren met en door hem 'opvoeden'... Wij genieten als we in zijn ondeugende blauwe kijkers kijken en proberen nog steeds te beseffen dat hij onze zoon is. Geen bezit, maar een geschenk waar wij voor mogen (sommige momenten ook wel eens 'moeten') zorgen. Heerlijk het idee dat er nog vele 'eerste keren' met hem in het verschiet liggen!
1 opmerking:
Mooi geschreven
(ik ben hier via-via terecht gekomen)
Een reactie posten